فرومىكاهد ؛ و هرگاه رشد يابد ، به طورى كه تنها وجود خداوند را حس كند و براى خود موجوديّتى قائل نباشد ، آن وقت در اوّلين درجهء فقر گام نهاده است و راه راست به سوى خداوند براى او روشن خواهد گشت . بنابراين معنا ، سخن مزيّن هم قابل فهم خواهد بود كه گفت : « راههاى رسيدن به خداوند از ستارگان آسمان بيشتر است ، و تنها راه درست همان راه فقر و نيازمندى است . »